Εγχώρια: 45 εκατομμύρια τόνοι κόκκινης γραμμής έχουν φτάσει στο όριό τους

Δεν υπάρχει περιθώριο για εύκολη επέκταση της παραγωγής.

Από τον Μάρτιο του 2026, η εγχώρια παραγωγική ικανότητα ηλεκτρολυτικού αλουμινίου είναι περίπου 45,18 εκατομμύρια τόνοι, με λειτουργική ικανότητα 44,6 εκατομμύρια τόνους και ποσοστό αξιοποίησης της παραγωγικής ικανότητας 98,7%, σχεδόν αγγίζοντας την κόκκινη γραμμή των 45 εκατομμυρίων τόνων που έχει σαφώς οριστεί από το Υπουργείο Βιομηχανίας και Τεχνολογίας Πληροφοριών. Η μόνη συμβατή οδός για την προσθήκη νέας παραγωγικής ικανότητας - ισοδύναμη ή μειωμένη αντικατάσταση παρωχημένης παραγωγικής ικανότητας - καθορίζει ότι ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της παραγωγής μπορεί να διατηρηθεί μόνο στο 0,8% έως 1% και η ελαστικότητα της προσφοράς είναι εξαιρετικά περιορισμένη.

Σε περιφερειακό επίπεδο, οι βάσεις αλουμινίου υδροηλεκτρικής ενέργειας της Νοτιοδυτικής Γιουνάν και άλλων περιοχών θα βιώσουν μια περίοδο ξηρασίας μετά την έναρξη του πρώτου τριμήνου του 2026, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση της παραγωγής κατά 500.000 έως 800.000 τόνους. Καθώς πλησιάζει η καλοκαιρινή κορύφωση της ηλεκτρικής ενέργειας, ο κίνδυνος περιορισμού της ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να επανεμφανιστεί, ασκώντας καθοδική πίεση στην τοπική παραγωγή.

Στο εξωτερικό: 2 εκατομμύρια τόνοι μόνιμης συρρίκνωσης

Σε σύγκριση με την εγχώρια προσφορά, η συρρίκνωση της προσφοράς στο εξωτερικό είναι πιο βιώσιμη.

Από τον Μάρτιο του 2026, η λειτουργική δυναμικότητα του ηλεκτρολυτικού αλουμινίου στο εξωτερικό είναι περίπου 29,38 εκατομμύρια τόνοι, αλλά η συνολική κλίμακα μείωσης της παραγωγής έχει φτάσει τα 1,804 εκατομμύρια τόνους και η κλίμακα μείωσης της παραγωγής μόνο τον Μάρτιο έφτασε τα 2,66 εκατομμύρια τόνους. Η βασική περιοχή μείωσης της παραγωγής συγκεντρώνεται στη Μέση Ανατολή, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 80% της συνολικής κλίμακας μείωσης της παραγωγής στο εξωτερικό. Επιπλέον, λόγω της ρήξης της σύμβασης ηλεκτρικής ενέργειας, η Mozhar της Μοζαμβίκηςεργοστάσιο αλουμινίουέχει κλείσει επ' αόριστον (580.000 τόνοι), η παραγωγική ικανότητα της Ισλανδίας, η οποία ανέρχεται σε 210.000 τόνους, έχει κλείσει οριστικά και τα ευρωπαϊκά και αμερικανικά εργοστάσια αλουμινίου συνέχισαν να μειώνουν την παραγωγή λόγω του ανταγωνισμού για ηλεκτρική ενέργεια στον κλάδο της τεχνητής νοημοσύνης - ένας συνδυασμός πολλαπλών παραγόντων, και η προσφορά από το εξωτερικό έχει εισέλθει σε έναν μη αναστρέψιμο κύκλο συρρίκνωσης.

Η Ινδονησία, η οποία κάποτε ήταν ιδιαίτερα αναμενόμενη από την αγορά, αναμένεται να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα μόνο κατά περίπου 900.000 τόνους το 2026, η οποία δεν είναι αρκετή για να καλύψει το προαναφερθέν κενό.

[Απαιτείται: Σβήστε τον παλιό κινητήρα και ξεκινήστε τον νέο κινητήρα]

Το ποσοστό του παραδοσιακού αλουμινίου κατασκευών έχει μειωθεί από 35% το 2020 σε 22% και το αλουμίνιο για ακίνητα δεν αποτελεί πλέον τον πυλώνα της αύξησης της ζήτησης.

Ο διάδοχος είναι η νέα ενέργεια. Η βιομηχανία κλιματισμού συνεχίζει να προωθεί τη χρήση αλουμινίου αντί του χαλκού, η οποία μπορεί να μειώσει το βάρος κατά περισσότερο από 30% και το κόστος κατά 20% για κάθε κλιματιστικό. Αναμένεται ότι το αλουμίνιο αντί του χαλκού θα συνεισφέρει περίπου 160.000 τόνους επιπλέον παραγωγής στον τομέα του κλιματισμού έως το 2026. Η ζήτηση για νέο φύλλο αλουμινίου για μπαταρίες οχημάτων ενέργειας, φωτοβολταϊκά πλαίσια αλουμινίου, εξοπλισμό αποθήκευσης ενέργειας και άλλους τομείς παρουσιάζει εκθετική αύξηση.

Η λογική του άκαμπτου ορίου προσφοράς και της αναβάθμισης της δομής της ζήτησης - η ανοδική μετατόπιση του κέντρου τιμών αλουμινίου δεν βασίζεται σε βραχυπρόθεσμη κατάλυση γεγονότων, αλλά σε μια συστηματική επαναξιολόγηση των βασικών μεγεθών του κλάδου.