23 marca 2026 roku krajowy rynek aluminium doświadczył znaczącego spadku, a tradycyjne oczekiwania dotyczące szczytu sezonu konsumpcji „złoto, srebro i cztery” zostały całkowicie zniweczone. Rynek został wystawiony na ciężką próbę przez „słaby szczyt sezonu”, a ceny spot i kontraktów terminowych jednocześnie spadły, co doprowadziło do znacznego ochłodzenia nastrojów wzrostowych.

Ceny kontraktów terminowych i spot spadły jednocześnie, przy czym kluczowe ceny spadały jeden po drugim

Tego dnia główny kontrakt na aluminium w Szanghaju gwałtownie spadł w trakcie sesji, spadając poniżej poziomu 23 300 juanów/tonę, a dzienny spadek przekroczył 1,4%, co uwydatniło słabość rynku. Jednocześnie średnia cena spot krajowych sztabek aluminium spadła, spadając poniżej kluczowego psychologicznego poziomu 24 000 juanów/tonę. Na rynku panuje silna atmosfera wyczekiwania, a atmosfera na rynku pozostaje łagodna.

Wysokie zapasy w połączeniu ze słabym popytem, ​​sprzeczność popytu i podaży staje się głównym ograniczeniem

Główną przyczyną obecnego osłabienia rynku aluminium jest poważna nierównowaga między podażą a popytem. Zapasy krajowe wlewków aluminiowych wzrosły do ​​1,339 mln ton, ustanawiając nowy rekord od prawie pięciu lat, a ogromne zapasy nadal hamują wzrost cen. Jednak konsumenci na rynku downstream nadal radzą sobie słabo, a tradycyjny popyt w szczycie sezonu nie spełnia oczekiwań. Silny kontrast między wysokimi zapasami a słabym popytem stał się głównym czynnikiem obniżającym ceny aluminium.

Wielość nacisków makroekonomicznych, wzmocnienie dolara amerykańskiego, hamuje sektor metali nieżelaznych

Negatywny wpływ na sytuację ma również otoczenie makroekonomiczne.rynek aluminiumNiedawna eskalacja napięć między Stanami Zjednoczonymi a Iranem doprowadziła do wzrostu cen ropy naftowej na rynkach światowych i nasiliła obawy o inflację na rynkach. W rezultacie oczekiwanie na obniżkę stóp procentowych przez Rezerwę Federalną zostało odroczone do końca trzeciego, a nawet czwartego kwartału. Umocnienie indeksu dolara amerykańskiego nadal wywiera presję na metale nieżelazne wyceniane w dolarach amerykańskich, a rynek aluminium nie może uniknąć ogólnego obciążenia sektora.

Podstawowe zróżnicowanie wewnętrzne i zewnętrzne, presja krajowa, redukcja produkcji zagranicznej i redukcja zapasów

Podstawy globalnego rynku aluminium wskazują na wyraźne zróżnicowanie wewnętrzne i zewnętrzne. Na froncie zagranicznym konflikt na Bliskim Wschodzie nadal eskaluje, a wiele zagranicznych firm aluminiowych, takich jak Qatar Aluminum i Bahrain Aluminum, odnotowuje znaczne cięcia produkcji, których łączna redukcja wyniosła ponad milion ton. Zapasy aluminium na giełdzie LME nadal maleją do 433 000 ton, co wskazuje na wyraźny trend zacieśniania podaży zagranicznej.

Z drugiej strony, w Chinach presja wysokich zapasów nie została rozwiązana, a przedsiębiorstwa zajmujące się przetwórstwem wtórnym zostały poważnie dotknięte wahaniami cen aluminium, co doprowadziło do znacznego spadku marż zysku i utrzymującej się niskiej gotowości do zakupów. Wskaźnik akceptacji zamówień od przedsiębiorstw zajmujących się recyklingiem odpadów spadł do zera, utrzymując jedynie tempo niezbędnych zakupów. Na rynek złomu aluminiowego wpływa polityka „odwrotnego fakturowania”, a podaż towarów w obiegu jest nadal ograniczona. Główny zakres cen aluminium surowego (cena wody) waha się nieznacznie w granicach 2020-20800 juanów/tonę (bez podatku) i obecnie nie widać wyraźnych oznak poprawy.

Zmiana logiki handlowej, oczekiwania na recesję zastępują premie geopolityczne

Obecnie kierunek handlu na rynku aluminium uległ znaczącej zmianie – od spekulacji na premiach za ryzyko geopolityczne do stopniowego handlu oczekiwaniami globalnej recesji gospodarczej. Wysokie ceny ropy naftowej, choć zaostrzają presję inflacyjną, wzbudziły również obawy rynku dotyczące spowolnienia globalnego wzrostu gospodarczego. Apetyt na ryzyko kapitałowe znacznie osłabł, a rynek aluminium będzie nadal poddawany licznym testom presji w krótkim okresie.